Zeus

Zeus (po grecku: Ζεύς) – władca bogów w mitologii greckiej. Główny antagonista gier God of War II i God of War III. Zostaje zabity przez Kratosa w trzeciej części. Jest też ojcem Kratosa, a także twórcą Ostrza Olimpu.

Mitologia grecka[]

W mitologii greckiej Zeus był władcą bogów. Mieszkał na Olimpie, czyli największej górze w Grecji. W starożytnych czasach uważana była ona za górę świętą. Jego żoną była Hera, a dziećmi Atena, Ares, Herakles, Hermes, i Apollo.

Historia (streszczenie)[]

Wczesne życie[]

Zeus urodził się jako najmłodsze dziecko tytana Kronosa i ludzkiej kobiety Rei. Niestety tytan dowiedział się od wyroczni, że któryś z jego potomków go zabije i odbierze mu władzę. Dlatego też połykał każde swoje dziecko. Jednak, gdy miał połknąć Zeusa, Rea, nie mogąc znieść straty kolejnego dziecka, wymyśliła pewien podstęp. Oddała Zeusa orłu, a ten zabrał go do Gaji, która wychowywała przyszłego Króla Olimpu razem z nimfami leśnymi i innymi stworzeniami w tajemnicy przed pozostałymi tytanami, natomiast Rea wzięła duży kamień i owinęła go kocem, by przypominał dziecko. Kronos połknął kamień, lecz nie domyślił się, że tak naprawdę nie zjadł swego dziecka. Później, gdy Zeus dorósł, postanowił zemścić się na tytanie i jego rasie. Najpierw uwolnił swoje wciąż żywe w trzewiach tytana rodzeństwo, rozcinając brzuch Kronosa, a następnie razem z rodziną rozpętał Wielką Wojnę.

Wielka Wojna[]

Bogowie i tytani walczyli ze sobą całymi latami, przy czym tytani mieli nad wrogami przewagę liczebną. W związku z tym Zeus stworzył Ostrze Olimpu – dużą klingę z jasnoniebieską poświatą i zdobioną rękojeścią. Miecz miał tak dużą moc, że zabił większość tytanów jednym cięciem, oprócz m.in. Atlasa, Kronosa i Gaji, którym udało się uniknąć śmierci, choć kilku z nich otrzymało karę. Atlas pierwotnie odbywał karę w Tartarze, lecz po incydencie z Persefoną został zmuszony do podtrzymywania nieba, Kronos musiał taszczyć na swoim grzbiecie całą Świątynię Pandory, natomiast losy Gaji pozostały nieznane. Warto wspomnieć, że niedługo po wojnie Zeus zebrał siły zła, jakimi są: chciwość, strach i nienawiść, a następnie zamknął je w Puszce Pandory.

Po Wielkiej Wojnie[]

Jakiś czas po Wielkiej Wojnie urodzili się Kratos i Dejmos, czyli synowie Zeusa i Kallisto. Obaj bracia nie wiedzieli, kim jest ich ojciec, ale nie przeszkadzało im to ponieważ już od najmłodszych lat skupiali się przede wszystkim na wspólnym towarzystwie i ćwiczeniu walki, aby w przyszłości dostać się do spartańskiej armii. Pewnego dnia, gdy znowu trenowali, zauważyli pożary i pociski z katapult. Okazało się, że ich miasto zaatakowali Atena i Ares na dwóch rumakach (bracia nie wiedzieli wtedy, kim są obie postacie). Na ich nieszczęście nieznana wyrocznia przepowiedziała bogom, że Naznaczony Wojownik przyniesie zagładę Olimpowi, więc ci postanowili zneutralizować zagrożenie w zarodku. Bardzo charakterystyczne znamię zauważyli na ciele Dejmosa, dlatego Ares go pojmał. W rzeczywistości jednak przyszłym Naznaczonym Wojownikiem był brat Dejmosa. Oczywiście Kratos nie chciał pozwolić, by skrzywdzono jego brata i zaatakował napastnika, lecz Bóg Wojny z łatwością go unieszkodliwił jednym uderzeniem z zaciśniętej pięści, zostawiając mu tym samym bliznę przecinająca jego prawe oko. Następnie Ares zamierzał go zabić, lecz Atena stanęła w obronie chłopca. Po tym wydarzeniu Zeus zmusił Kallisto, aby powiedziała Kratosowi, że Dejmos nie żyje, więc żeby go nie zapomnieć, Spartiata zrobił sobie długi czerwony tatuaż na wzór znamienia swego brata, nieświadomie stając się w ten sposób Naznaczonym Wojownikiem. Natomiast Atena i Ares zabrali Dejmosa do Królestwa Tanatosa – Boga Śmierci. Tam Tanatos torturował chłopca przez wiele lat. W tym czasie Kratos przeżywał własne cierpienie.

Kiedy Kratos w obliczu śmierci złóżył przysięgę Aresowi, ten wykorzystywał go do szerzenia chaosu wśród śmiertelników. W pewnym momencie, Bóg Wojny boleśnie oszukał spartiatę, za co ten chciał się na nim zemścić. Oszustwo polegało na tym, że Ares opanował Kratosa, zmuszając go do zabicia swej córki i żony. Zanim Kratos zmierzył się z Aresem, miał do czynienia z Furiami, które z trudem pokonał. Następnie zaczeły go dręczyć wizje z przeszłości, więc na 10 lat został sługą bogów Olimpu, żeby ci uwolnili go od wizji. Kratos musiał między innymi: zabić króla Persji, Bazyliszka, oraz powstrzymać Persefonę. Pewnego dnia, Ares zaczął terroryzować Ateny z zamiarem zademonstrowania swojej prawdziwej siły, aby Zeus oddał mu władzę. Bogowie obiecali Duchowi Sparty, że będzie miał okazję zemścić się na Aresie, oraz że uwolnią go od wizjii z przeszłości.

Spartiata podjął się wyzwania. Zgodnie z poradą wyroczni Aten musiał zdobyć Puszkę Pandory, czyli dużą skrzynię z mocą nadziei. Ta jednak spoczywała w Świątyni Pandory. Po wielu potyczkach i zmaganiach, oraz małej, dyskretnej pomocy Zeusa będącego pod postacią grabaża, Kratos dotarł do Aresa. Tam użył mocy zawartej w Puszce Pandory i zabił Boga Wojny. Bogowie Olimpu wybaczyli mu grzechy z przeszłości, lecz nie uwolnili go od wizji.

W ramach wynagrodzenia za wszystkie jego trudy, Bogowie Olimpu mianowali Kratosa nowym Bogiem Wojny.

Śmierć Kalisto i Dejmosa[]

Gdy Kratos dowiedział się prawdy o swojej zaklętej (przez Zeusa) matce i uwięzionym bracie, Król Olimpu pod postacią starego grabaża, próbował przekonać Boga Wojny do porzucenia swych planów, ten jednak nie posłuchał go. Pożniej, kiedy Kratos zabił Tanatosa, Zeus znów będąc pod postacią starego grabaża, porozmawiał ze swym synem, który po chwili oficjalnie przejął stanowisko Aresa. Następnie Zeus pochował w krainie śmierci zarówno Kalisto jak i Dejmosa, po czym powiedział, że został już tylko jeden i zabrał się za wykopywanie trzeciego grobu.

Zdrada Zeusa[]

Kratos po dowiedzeniu się prawdy o Dejmosie, i po nieudanej próbie uratowania go, atakował każde miasto w Grecji. Stał się tym, kim był Ares. Bogowie próbowali powstrzymać jego wojenne zapędy, lecz nic nie wskórali.

W tych okolicznościach, Zeus wymyślił podstęp. Gdy gigantyczny Duch Sparty zaatakował portowe miasto Rodos, Zeus pod postacią orła zmniejszył spartiatę do rozmiarów śmiertelnika i ożywił Kolosa z Rodos. Następnie zesłał na ziemię Ostrze Olimpu i powiedział podejrzliwemu, oraz aroganckiemu Kratosowi, że jeśli nie przekaże temu ostrzu swych mocy, to nie uwolni swojego potencjału i nie pokona rozszalałego Kolosa. Gdy spartiata oddawał Ostrzu Olimpu moce Aresa, nieświadomie stawał się coraz słabszy, w międzyczasie dostał się do środka kolosa i go zniszczył. Niestety ręka zniszczonego Kolosa z dużą siłą przygniotła Ducha Sparty. Kiedy ledwo żywy Kratos wydostał się spod ręki Kolosa, przybył Zeus i postawił mu ultimatum: albo Kratos będzie mu służył, albo go zabije.

Kratos odmówił mimo tego, że nie miał sił by walczyć. Zeus zabił go z łatwością. Jednakże Gaja, tytanka i Matka Ziemia przemówiła do Ducha Sparty znajdującego się w królestwie Hadesa. Powiedziała mu, że musi on odnaleźć Siostry Losu i cofnąć się w czasie do momentu swojej śmierci. Wtedy będzie mógł zabić Pana Olimpu. Ożywiony i coraz szybciej uwalniający w sobie własne moce, Kratos musiał przejść przez wiele przeszkód, między innymi: walczyć z Krakenem, uwolnić legendarnego Feniksa i zabić Euryiale.

W końcu, choć z trudem, zabił Siostry Losu. Cofnął się do momentu swej śmierci i rozpoczął długą walkę z Zeusem. Gdy Kratos miał już dokonać zemsty, Atena wbiegła przed Ostrze Olimpu, by ochronić Zeusa, a co za tym idzie całą Grecję przed zagładą. Przed śmiercią, Atena zdradziła Duchowi Sparty, że Zeus jest jego ojcem. Kratos był negatywnie zaskoczony w związku z tym faktem, więc cofnął się do czasów Wielkiej Wojny, zabierając stamtąd armię Tytanów i rozpoczynając tym samym drugą Wielką Wojnę.

Druga Wielka Wojna[]

Zeus rozkazał wszystkim bogom zabić Kratosa i tytanów. Pierwszy spróbował Posejdon. Przemienił się w gigantycznego morskiego potwora. Zaczął brutalnie ranić Gaję swoimi szponami, lecz Kratos zrzucił go z gigantycznego ciała Matki Ziemi, po czym zabił go, miażdżąc mu oczy swymi kciukami i skręcając mu głowę. Kiedy nadszedł czas na Zeusa, ten używając swoich mocy, zrzucił Gaję i Ducha Sparty z Olimpu. Znacznie póżniej, w trakcie kolejnej potyczki z Zeusem, spartiata brutalnie go wykończył, tym samym ostatecznie niszcząc Grecję. Po rozmowie z Ateną, Duch Sparty pozornie popełnił samobójstwo.

Moce i umiejętności[]

Moce[]

Nadludzka siła: Zeus za życia zmierzył się z naprawdę potężnymi wrogami. Po przyjrzeniu się tej kwestii, można stwierdzić iż Zeus był w stanie dźwigać ciężary o wadze milionów lub miliardów ton (jeśli nie więcej, kiedy weźmiemy pod uwagę trudności jakie sprawiał Kratosowi, którego siła jest jak dotychczas nieograniczona).

Nadludzka wytrzymałość: Zeus był w stanie przetrwać najpotężniejsze ataki Kratosa w każdym ich pojedynku i dalej z nim walczyć. Warto zauważyć, że w drugiej walce z Kratosem, Zeus wielokrotnie został przez niego poważnie zraniony Ostrzem Olimpu, a mimo to, wciąż trzymał się na nogach, podczas gdy pozostałe istoty takie jak Kronos i Atena niamal od razu zgineły od tego ostrza. Ponadto, Zeus nie męczył się, dopóki nie otrzymywał zbyt silnych obrażeń.

Nieśmiertelność: Jako bóg, był odporny na wszystkie choroby i trucizny. Żaden człowiek i żadna ludzka broń nie mogła go skrzywdzić ani w ogóle ruszyć. Nawet niektórzy bogowie i tytani razem ze swoimi brońmi byli wobec niego bezsilni. Zawsze kiedy odnosił rany, np. otwarte, szybko je regenerował. Gdyby nie zginął, żyłby wiecznie.

Nadludzka szybkość: Zeus w swoich walkach niejednokrotnie pokazał, że był szybki niczym błyskawica, zarówno na lądzie jak i w powietrzu.

Lot: Zeus potrafił wznosić się w powietrze na dowolne wysokości.

Wszechobecność: W God of War 3, widzimy że miał wgląd na cały Olimp, dzięki temu dowiedział się o poszukiwaniach Kratosa.

Magia: Nie znamy wszystkich mistycznych możliwości Zeusa, nie licząc rzucania przez niego potężnych klątw (czego dobrym przykładem jest ciężka przypadłość Kalisto), wywoływania magicznych cyklonów (w jednym z nich stworzył Ostrze Olimpu) i obdarzania innych zdolnościami magicznymi.

Atmokineza: Zeus manipulował wszelkimi aspektami pogody. Mógł wywoływać agresywne burze, wielkie magiczne tornada i odwoływać je. Mógł też, tworzyć chmurowe projekcje, oraz łączyć swoje własne pioruny z burzami (co zrobił na początku God of War 3, gdy cisnął w Gaję i Kratosa włocznią składającą się z połączonych ze sobą błyskawic, przez co rozerwał prawie całą dłoń Gaji, a Kratosa zrzucił do Rzeki Styks).

Elektrokineza: Zeus potrafił generować potężne błyskawice mogące rozbijać góry i mordować Tytanów. Na dodatek mógł się opancerzyć swymi piorunami, tak by wzmacniać swoje ataki. Mógł także, tworzyć elektryczne tarcze, bronie itp. oraz powodować eksplozje energetyczne. W astralnej formie, Zeus mógł generować jeszcze potężniejsze i bardziej zrożnicowane pioruny, którymi pod koniec God of War 3, kompletnie rozbroił Kratosa.

Teleportacja: Zeus potrafił zniknąć w dowolnym momencie i pojawić się w innym miejscu, zostawiając po sobie jedynie iskry.

Tworzenie portali: Zeus przemieniony w grabaża pod pretekstem wykopywania grobu otworzył portal do Hadesu, dzięki czemu później uwolnił stamtąd Kratosa. Biorąc ten fakt pod uwagę można przypuszczać, iż Zeus mógł mieć również ograniczoną zdolność widzenia przyszłości, choć są to jedynie przypuszczenia.

Tworzenie broni: Zeus przy wykorzystaniu Atmokinezy wywołał niegdyś wielkie magiczne tornado, w którym stworzył Ostrze Olimpu.

Zmiennokształtność: Zeus nie wiedzieć czemu, zmienił swój wygląd tak by wyjść na najstarszego na Olimpie. Kiedy chciał, zmieniał się w starego grabaża lub w dużego orła. Mógł zmieniać się także w inne postacie. Tak jak pozostali Bogowie Olimpijscy, on też potrafił powiększyć się do rozmiarów góry.

Przywoływanie: Zeus w trakcie drugiego pojedynku z Kratosem przywołał legion potwornych syren. A przed pierwszym pojedynkiem, powołał do życia kolosa z Rodos.

Absorpcja sił: Po wojnie z tytanami, Zeus zebrał całe zło powstałe z rzeczonej wojny, a następnie zamknął je w Puszce Pandory. Podczas finałowego starcia z Kratosem regularnie pochłaniał siły życiowe Gaji prosto z jej serca.

Manipulacja mocami: Kiedy Kratos służył Bogom Olimpu, niejednokrotnie otrzymywał od nich magiczne umiejętności, w tym również od Zeusa. Na początku God of War 2, Zeus pod postacią dużego orła odebrał Kratosowi zmiennokształtność.

Duplikacja: W drugiej i trzeciej walce z Kratosem, Zeus stworzył z kilkanaście kopii samego siebie.

Projekcja astralna: Kiedy Kratos służył bogom, Zeus komunikował się z nim wyświetlając mu duży obraz swojej twarzy.

Postać astralna: Pod koniec trzeciego, a zarazem ostatniego starcia z Kratosem, Zeus przeniósł swoją duszę na wyższy poziom egzystencji. W tej formie, Zeus jednym ruchem rozbroił Kratosa, po czym schwytał go i w parę sekund uwięził w jego własnym umyśle, który pogrążył w całkowitym mroku i smutku. Dopiero po odzyskaniu nadziei, Kratos zdołał się wydostać i zmasakrować swego ojca. Nieznane są wszystkie możliwości Zeusa w tej postaci.

Umiejętności[]

Doświadczenie bojowe: Zeus przez wieki doskonalił się w walce wręcz. Mało kto mógł się z nim zmierzyć, nawet gdy Król Olimpu nie używał swoich mocy. Kratos był pierwszym i ostatnim wojownikiem, który go pokonał.

Wysoka inteligencja: Zeus przez wieki doskonalił się nie tylko w walce, ale również w obmyślaniu strategi wojennych i podstępów. Co więcej, zgromadził szeroką wiedzę na temat najróżniejszych kultur, technologii i magii. Na olimpie stworzył własną, najbardziej zaawansowaną w Grecji (jeśli nie w całym uniwersum God of War) kulturę.

Ciekawostki[]

Zeus miał całkowicie białe oczy, jakby miał zaćmę, choć widział doskonale.
Prawdopodobnie większość wydarzeń w God of War: Duch Sparty, była częścią tajemniczego planu Zeusa, pragnącego śmierci Kalisto, Dejmosa i Kratosa, z czego udało mu się pozbyć jedynie Kalisto i Dejmosa.
Po pierwszym otwarciu Puszki Pandory przez Kratosa, Zeus potajemnie natychmiast ją zabrał, z myślą że zdążył ją zabezpieczyć przed wydostaniem się sił zła na zewnątrz. Niestety się pomylił.
Gdy Kratos poraz pierwszy otworzył Puszkę Pandory, nieświadomie uwolnił zamknięte w niej zło, które opętało bogów. Zeusa opętał strach, przez co, po tym jak Kratos został nowym Bogiem Wojny, Król Olimpu desperacko próbował pozbyć się go, pogrążając w szaleństwie zarówno siebie jak i jego.
Król Olimpu już od najmłodzych lat myślał o zemście na swoim ojcu Kronosie. Można to wywnioskować po znalezionej blisko serca Gaji, złotej statule w kształcie orła, należącej do Zeusa. Na statule widniała ilustracja przedstawiająca Kronosa połykającego swe dzieci, oraz Zeusa rozpruwającego mu wnętrzości w celu uwolnienia owych dzieci będących jego rodzeństwem.
W God of War: Duch Sparty, Kallisto przed przemianą w potwora mówi Kratosowi, kim jest jego ojciec. Kratos jest zaskoczony. To samo się dzieje w God of War II, tylko, że tam tajemnicę wyjawia spartiacie Atena. Najdziwniejsze jest to, że czas akcji Ducha Sparty dzieje się przed dwójką. Jednakże to dlatego, że God of War: Duch Sparty jest prequelem do God of War 2. Może być tak, że Kratos ze względu na ciężki stan swojej matki, nie uwierzył w jej słowa.
W God of War: Duch Sparty Zeus zmienił się w grabarza. Można nim grać na arenie po odblokowaniu stroju grabarza.
Zeus miał romans z Medytą, boginią rozwagi z którą miał dziecko - Atenę.